wtorek, 31 marca 2020

Życie erotyczne Księcia Józefa

Zdawać by się mogło, że autor ma zamiar zajrzeć do łożnicy słynnego Pepiego, tłumacząc fenomen jego popularności wśród kobiet i przedstawiając kilka bardziej znanych dam, które zawładnęły na chwilę sercem księcia. Cóż, nie jest to głównym tematem książki, choć Łysiak wcale go nie unika. Opisuje też sylwetkę ostatniego rycerza „bez skazy i zmazy”, wybitnego stratega i żołnierza, dla którego honor był najwyższą wartością. Śmierć księcia opłakiwała cała Europa, masowo tworzono pamiątki po nim, toteż na kilkunastu stronach możemy podziwiać „pepiniany”, czyli tabakierki, figurki, nawet zegary z jego podobizną. Oddzielnym tematem jest całe multum wierszy i obrazów.
Tematem obrazów są szarże kawaleryjskie z udziałem Poniatowskiego, konne eskapady, skok do Elstery, w końcu wyłowienie ciała z rzeki. I tu ciekawostka. Pod koniec życia Pepi był zupełnie łysy, co maskował bujną peruką i doklejanymi bokobrodami. Rzeka zabrała sztuczne uwłosienie, dlatego księcia wydobyto łysego jak kolano… Żaden artysta malarz nie odważył się jednak przedstawić tego na obrazie. Oprócz jednego. :)
Mamy też wgląd w obyczajowość tamtej epoki, a nie była ona wcale taka cnotliwa. Rewolucja francuska pociągnęła za sobą wyzwolenie seksualne i szukanie nowych doznań, rozkwitła nawet pornografia - rozmaite sztychy przedstawiały pary podczas seksualnych uniesień i damy chętnie oddające się wyuzdanym zabawom. Gdy wraz z Napoleonem Francuzi zawitali do Polski, kobiety oszalały na ich punkcie. Rodzimi mężczyźni nagle okazali się niezbyt szarmanccy, niezbyt mili, niezbyt romantyczni… i może mniej doświadczeni w sztuce miłosnej. A w czasach wojny chutliwość panuje wyjątkowa…



Książka była drogawa i jest prezentem od mojego Ojca. 




14 komentarzy:

  1. chutliwość w czasach apokaliptycznych jest zrozumiała, zwłaszcza wśród ludzi młodych, bez zbytnich doświadczeń, bo nie wiadomo, jak z tym sportem będzie na tamtym świecie...
    tak ponoć było w roku 1000-nym, gdy wieszczono koniec świata, a że skoro ma być koniec, to skutkami nikt się nie przejmował i ponoć rok 1001 był rokiem istnej eksplozji demograficznej...
    p.jzns :)

    OdpowiedzUsuń
  2. Oj marnego wybrałeś „bohatera”, oj marnego ;) Co to za przykład na dzisiejsze czasy? Zawadiaka, który się nigdy nie ożenił i nie założył tradycyjnej rodziny. Co mu przyszło z tej romantyczności? A to jego „herbu ciołek” brzmi dziś dziwnie dwuznacznie...
    Chyba przesadziłeś z tym rozluźnieniem obyczajów z powodu rewolucji francuskiej. Oni brali tylko przykład z dworu Ludwika XVI.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. no, ale być może rewolucja na tym też polegała, że ludzie odkryli, iż król to nikt specjalny i wolno im tyle samo, co jemu? :)

      Usuń
    2. Asmo, tym bardziej powinien się podobać Tobie. :D

      Trudno było brać przykład, skoro nikt tam plebsu nie wpuszczał. Zresztą nie w tym tkwi problem co się gdzie działo, tylko co było krytykowane, a co dopuszczalne.

      Usuń
    3. Nie cierpię romantyków. Bardziej niż narodowców ;)))

      Usuń
    4. Nietolerancyjna z Ciebie bestia...

      Usuń
  3. A która epoka była cnotliwa?
    Ładne wydanie, sporo zdjęć, papier kredowy, więc droga...

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. "A która epoka była cnotliwa?"
      Epoka lodowcowa :) :) :)
      "Książka była drogawa i jest prezentem od mojego Ojca".
      Każdy ma swoje upodobania; zapewne ja bym wybrała dla siebie
      drogą książkę o innej tematyce;
      Życie erotyczne innych mnie nie pociąga :) :) :)

      Usuń
    2. ???"Kamasutra ilustrowana"?
      przyszły tata

      Usuń
  4. Ale który to malarz taki odważny był? Czyżby sam Waldemar Łysiak?

    OdpowiedzUsuń
  5. Epokę Oświecenia nie bez kozery kojarzy się z libertynizmem, a książę Józef był playboyem. Zginął bohaterstwo, był dobrym żołnierzem i dowódcą lecz prywatnie nie budzi, przynajmniej mojej, sympatii.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Każda postać z krwi i kości wzbudzać powinna emocje - aczkolwiek nikt nie powiedział, że jedynie pozytywne. :)

      Usuń
    2. Racja, postacie hariograficzne są nudne i nieprawdziwe. Prawdziwe są niedoskonałe i dzięki temu .. ludzkie

      Usuń